50 jaar Gelvoc


Door Willy Jacobs

Door het ontbreken van echte archieven in de club, kunnen wij enkel gebruik maken van ons eigen menselijk geheugen (dat ook wel eens in de fout kan gaan in het gebruik maken van namen en data). We trachten echter in de mate van het mogelijke zo objectief mogelijk te zijn, alhoewel een subjectieve kleuring van de feiten van meer dan 20 en 30 jaar geleden niet helemaal uit te sluiten valt.

De feitelijke club met de naam De Gelmers werd gesticht in 1967. Maar er is wel een kleine voorgeschiedenis aan verbonden. In de jaren zestig was het in de vroegere Handelsschool (nu VITO Hoogstraten) stilaan de gewoonte geworden om tijdens de turnlessen het traditionele voetbalmatchke te vervangen door een partijtje volleybal. Daarom besloten enkele dapperen om deze mooie en attractieve sport ook na de schooluren verder te beoefenen als liefhebberij. Vermits wij bij het allereerste begin nog niet aanwezig waren, moeten wij voortgaan op ‘van horen zeggen’ over de mensen die bij deze activiteiten betrokken, waaronder Michel en Sus Jansen, Ludo Mertens, Jan Bruyndonckx, Guy Goris, Staf Peerlinck, Luc Steenssens, René Ooms, Michel Haseldonckx en waarschijnlijk nog enkele anderen. De meesten onder hen waren leerlingen of oud-leerlingen van de Handelsschool, de anderen, zoals Sus Jansen, Michel Haseldonckx en René Ooms zijn er als het ware bijgerold. Mede onder impuls van wijlen E.H. Jan Verstraelen, de toenmalige onderpastoor van Hoogstraten, werd in 1967 een officiële aansluiting aangevraagd bij het Katholiek Sportverbond en werd volleybalclub De Gelmers officieel boven de doopvont gehouden!

Hoe onze club aan zijn naam is geraakt? Naar analogie met vele namen in Hoogstraten die herinneren aan de vroegere noorman Gelmel werd geopteerd voor de naam Gelmel als naam van de club. Toen er echter een scorebord via Coca-Cola werd besteld (misschien wel telefonisch zodat de naam niet duidelijk verstaan werd?) stond er als clubnaam in plaats van Gelmel Gelmers gedrukt! En zo bleef het bij die naam bij de officiële aansluiting van de club.

Volleybalpioniers

Door de oprichting van een volleybalclub werden de Gelmers de echte pioniers van het volleybal in de hele streek. Van volleybal in Zoersel, Merksplas of Beerse was toen nog geen sprake. Van de Handelsschool verhuisde men eerst naar de vroegere Gemeenteschool in de Karel Boomstraat (natuurlijk alles nog in openlucht ) en werd er uiteindelijk een trainer gezocht en gevonden in de persoon van René Vervecken, destijds speler van Turnhout. René zou met Turnhout meespelen tot in eerste nationale – toen de hoogste klasse in België. Dank zij onder andere Paul Vanderhallen, die zelf ook graag een balletje sloeg, belandde men tenslotte in de Veiling van Hoogstraten om de thuiswedstrijden te spelen. Toen het duidelijk werd dat de aanvankelijke secretaris Guy Goris naar het leger moest en men ook vond dat en spelen en de club leiden wat van het goede te veel was, werd voor het seizoen ‘68-‘69 een bestuur van niet-spelers aangetrokken met als voorzitter Mon Rigouts (de toenmalige directeur van de veiling), secretaris-penningmeester Willy Jacobs en als andere leden Theo Vanderhallen, Herman Van Malderen, Jef Michiels en een zekere Maes. De Heren Michiels en Maes heb ik als secretaris nooit op een vergadering of wedstrijd gezien. En Mon Rigouts had het veel te druk met zijn activiteiten op de Veiling om zich echt in te kunnen zetten bij de club. Na enkele jaren activiteit verloren we ook Theo Vanderhallen en Herman Van Malderen als bestuursleden, zodat alleen Willy Jacobs als bestuurslid overbleef (en hij mocht dan ook alles alleen doen in de beginjaren!).

Oorspronkelijk was er slechts één herenploeg actief in competitie, die meteen in het seizoen 69-70 kampioen speelde in derde afdeling van het Katholiek Sportverbond. In de volgende jaren verhuisde men even naar de sporthal van het Klein Seminarie, en daar werden op zondagvoormiddag heroïsche matchen gespeeld in de tweede afdeling van het Katholiek Sportverbond. Bij de Gelmers werden o.m. René Vervecken, Leo Jansen, Jac Van Opstal, Eddy Heyns, de gebroeders Jansen, Michel Haseldonckx, Ludo Mertens, Staf Peerlinck en Luc Steenssens opgesteld. De helft van de spelers speelden bij een andere club in de BVBV, maar mochten uiteraard ook meespelen in het KKSFB. Zo kregen wij zelfs ploegen tegen die internationalen in hun rangen hadden staan (remember Louis Van Heurck en Gommeren!). Nog steeds in het Katholiek Sportverbond werd in het seizoen 70-71 met een damesploeg gestart die meteen kampioen speelde met ongeveer de volgende speelsters : Rita en Kris Laurijssen, Josee en Annie Verbreuken, Maria Van Dooren (de vrouw van onze voorzitter René Ooms), Agnes en Gerd Goetschalckx, Denise Jansen en Mariette Snijders.

Augurkenbakken

Intussen was het volleybal volop in groei in de streek : Zoersel, Zenith Beerse en Fram Merksplas werden gesticht en Turnhout trok honderden bezoekers toen het in de ‘Blaas’ zijn wedstrijden in eerste nationale afwerkte en ook nog kampioen speelde met Eddy en Jef Mol (ook nog Eddy Broeckx, Roger Pouders, René Vervecken, Rik Sneyers e.a. Schellekens …). Vermits praktisch alle ploegen in het Katholiek Sportverbond in het Antwerpse speelden, met zeer vele zware nachten als gevolg van late wedstrijden (dikwijls op donderdag en vrijdag) en nog latere randactiviteiten (pinten pakken…) werd besloten aan te sluiten bij het B.V.B.V. onder het stamnummer 1148. Na een moedig begin in het seizoen 72-73 in tweede provinciale (toen de allerlaagste reeks in het volleybal), werd het seizoen daarop kampioen gespeeld in derde provinciale met ongeveer de volgende ploeg: Michel en Sus Jansen, Michel Haseldonckx, Guy Goris, Cyriel Verpoorten, René Ooms, Jef Wilms, Cis Vissers en de twee getransfereerden van Turnhout René Vervecken en Rik Sneyers. Nooit is er daarna nog één seizoen geweest dat wij allemaal met heel de club zoveel deugd beleefden aan het volleybal. De ambiance tussen de augurkenbakken op de Veiling was enorm, en iedereen vormde één grote familie. Bij de heren bleef intussen ook een tweede ploeg spelen in het Katholiek Sportverbond met o.m. Staf Peerlinck, Ludo Mertens, Luc Steenssens, Eddy Schrijvers, Jos Leys, Louis Tuytelaers, Fonske Van Boxel, Lon Van den Bossche, aangevuld met toevalllige spelers als René Ooms, Cis Vissers en zelfs af en toe… Willy Jacobs!

Ook onze dames begonnen in het seizoen 72-73 in de ‘Belgische Bond’ in eerste provinciale (toen de laagste reeks in het volleybal). Na drie seizoenen moedig standgehouden te hebben, duikelde men eerst naar tweede provinciale en later naar eerste gewestelijke, om van daaruit terug aan de nieuwe opgang te werken.

Tot in het seizoen 79-80 zouden onze Heren 1 in tweede provinciale blijven spelen. Onze tegenstrevers bij de Heren vreesden de moeilijke verplaatsing naar Hoogstraten – mede door de kilte van de Veilinghallen – en menig heroïsch gevecht werd er uitgevochten met gerenommeerde ploegen zoals Heidesmash Nijlen, Zenith Beerse, Walcobal Retie, Zoersel en Fram Merksplas. Wel waren we in de beginjaren – door gebrek aan echte jeugd – aangewezen om elders versterkingen te zoeken: zo kwamen in de loop van de jaren Wim Koyen, Eddy Heyns, Leo Jansen, Jaak Van Opstal, Jaak Pareit, Charel Hofkens, Ward Blommaert, Mark Van Kerckhoven, Wim Van Tornhout en vele anderen onze rangen vervoegen.

Door fouten op het bondssecretariaat bij de aansluiting van o.m. Ward Blommaert en Mark Van Kerckhoven kregen wij in 79-80 2 forfaitnederlagen aangesmeerd, wat degradatie betekende naar derde provinciale. Nadien kenden wij een wisselend succes met onze Heren 1 in derde provinciale met tussenin twee maal promotie naar tweede provinciale. Intussen waren wij gestopt met onze tweede herenploeg in het Katholiek Sportverbond (met een gedenkwaardige laatste avondmatch in het Antwerpse Sportcentrum naast het Sportpaleis) en waren wij ook met onze tweede herenploeg verzeild geraakt in derde provinciale met o.m. Jos Jacobs, Raymond Willemsen, Paul en Ludo Mertens, Leo Jansen, Charel Hofkens, Jef Wilms, Frans Geys, Frans De Vrij en later nog Cis Vissers, Luc Van Gestel, Peter Van Delm, Piet (?), Aart De Poorter en vele anderen. Bepaalde seizoenen was het zelfs zo dat de resultaten van Heren 2 in derde provinciale beter waren dan die van Heren 1! Want spelers komen en gaan. Ook de generatie met René Vervecken (naar Amigos gegaan nadat hij verhuisde naar Halle-Zoersel), de gebroeders Jansen, Haseldonckx, enz. verdween stelselmatig. Rik Sneyers bleef nog tot het seizoen 79-80 één van onze sterkhouders! Daarom was het ook goed dat er op het einde van de jaren 70 en begin jaren 80 ook reeds aan jeugdwerking werd gedaan. Zo bereikten eigen jeugdspelers onze eerste herenploeg: Mark en Dirk Van Gompel, Werner Geets, Henk Strijbos, Luc Van Gestel, Peter Van Delm, Luc Peeters, Guy Luyckx, Hans Van Nyen, Jef Jespers, Eddy Leys, Jan Voet, Jan Reynaerts, Kurt Willemsen. En meer recent nog Tim Sterkens, Dirk Onincx, Bob Jansen (samen met Kurt Willemsen exponent van de tweede generatie Gelmers na hun vaders Raymond en Michel), Bart Stoffels, Koen en Jan Koyen, Bart Goetschalckx en Bram Jansen.

Toch moesten wij nog dikwijls in onze geldbeugel tasten om vreemd talent op de kop te tikken (met meer of minder succes): Johan Gillis, Christiaan Hendrickx, Ronny Rutten, Frank Wilryckx, Ivan Vermeiren, Jan Kesteloot, Werner Cornelis, Luc Loodts, Frank Mentens, Filip Van Hoof, Peter Proost, Jan Van Baelen, Ivan Dillen, Mark Dekkers… De lijst van de spelers die ooit in de eerste ploeg hebben gestaan is zeker niet volledig. Sorry voor wie zijn naam er niet ziet bij staan.

Vaste waarden

Bij de dames noteerden wij in de periode 70 en 80 als vaste waarden: Denise Jansen (de langst aangesloten nog actieve speelster van De Gelmers!), Annie Verbreuken, Marie-Jeanne De Busser, Martine Lileire, Kris Laurijssen, Fried Adriaensen, Greet Vissers, Agnes en Gerd Goetschalckx. Gevolgd door enkele geleidelijke versterkingen (o.m. via het schoolvolleybal in het Spijker): Leen Delcroix, Els Roos, Lies Servaes, An Vermeiren,  Leen Rigouts en Nicole Rommens. Door allerlei omstandigheden (huwelijk, bevallingen, verhuis, kwetsuren, enz.) verdwenen ook stelselmatig een aantal van deze speelsters en moest men geleidelijk aan onze jeugd inpassen: Kathy Schrijvers, Ingrid Jacobs, Trice Hofkens, Lieve Jacobs, An Vervoort, Christel Peeters, Patricia Jacobs, Els Koyen, Ilse Rombouts, Katleen Sterkens, en nog recenter Els De Backker, Katrien Laurijssen en Leen Lanslots. Deze maatregelen – samen met het aantrekken van enkele doorduwers van trainers (Henk Strijbos, Jef Jespers, Frans Goossens, Werner Cornelis en Leo Dierckx) – hebben onze dames zeker geen windeieren gelegd. Na jarenlang vagevuur in derde provinciale (waar men dikwijls net de promotie miste) schoten zij in enkele jaren tijd door naar tweede provinciale en zelfs naar eerste provinciale.

Tijdens het seizoen 76-77 verhuisde men van de koude Veilinghallen naar de intieme huiselijkheid van de Sporthal in het Spijker, zodat wij daar met de uitbating van de kantine (waarvoor Jos Leys dè geschikte persoon was) een blijvende bron van inkomsten creëerden.

In de jaren 80 en 90 groeide onze club vooral in de breedte. Toevallig heb ik nog vele gegevens over het seizoen 95-96 toen wij ongeveer het grootst aantal ploegen hadden:

  • Heren 1 speelde in tweede provinciale A in de reeks met Tovo, Ginvo, St. Janskring, Wevok, Amigos, Jong Edegem, Puurs, Zoersel, Spinley, M.Siks en Westerlo. Zij eindigden toen tiende met slechts vijf gewonnen wedstrijden en 27 punten. M.Siks en Westerlo degradeerden. Samenstelling van de ploeg: Werner Cornelis, Bart Goetschalckx, Chris Hendrickx, Bob Jansen, Jan Kesteloot, Koen Koyen, Luc Loodts, Dirk Onincx, Jan Reynaerts en Bart Stoffels. Trainer/Coach was Wim Van Tornhout.
  • Heren 2  eindigde in eerste gewest negende met 29 punten. Spelers waren toen Died Christiaensen, Johan Demets, Fons Jansen, Ed Leys, Peter Proost, Hans Schrijvers, Geert Van Bruggen, Joos Van Dijck en Jan Voet. Trainer: Peter Proost. Coach: Dirk Van Gompel.
  • Heren 3 eindigde in eerste gewest vierde met 36 punten en bestond uit Aart de Poorter, Werner Geets, Karel Hofkens, Jos Jacobs, Wim Koyen, Guy Mertens, Ludo Mertens, Paul Mertens en Cis Vissers (dit is de samenstelling zoals gemeld in het clubblad van dat jaar – eerlijk gezegd geloof ik niet dat Wim Koyen en Guy Mertens toen veel hebben meegespeeld; de invallers waren waarschijnlijk de gebroeders Van Gompel en Raymond Willemsen)
  • Heren 4 gaf reeds algemeen forfait voor de competitie startte.
  • Heren 5 eindigde tiendes in tweede gewest met 26 punten. Spelers: Stijn Cools, Paul Doms, Bram Jansen, Jan Koyen, Maarten Lauwers, Kristof Stoffels, Kristof Tilburgs, Kurt Willemsen en Joris Wouters. Trainer/Coach was Mark Van Gompel.
  • Heren 6 eindigde helaas laatste zonder overwinning in vierder gewest. Met: Paul Bogaerts, Erik De Meyer, Tom Geens, Marc Lanslots, Stef Lauryssen, Jan Oprins, Rudi Schellekens, Staf Van Hasselt, Eddy Van Looveren, Marc Van Merode en Stef Verstraeten. Trainer was Marc Van Merode en coach was Joos Van Dijck.
  • Dames 1 eindigde op de zevende plaats in eerste provinciale met 32 punten (andere ploegen in de reeks waren o.m. kampioen Den Dam, Flamingo’s Nijlen, Kevoc, Mortsel, Boechout, Kokaz, Jong Edegem, Zoersel, Kasterlee, Olvoc en Molvo Mol). De ploeg bestond uit Els De Backker, Ingrid, Lieve en Patricia Jacobs, Els Koyen, Katrien Lauryssen, Ilse Rombouts, Katleen Sterkens en Ann Vervoort (allemaal afkomstig uit de eigen jeugdwerking!). Trainer/coach was Werner Cornelis.
  • Dames 2 eindigde derdes in tweede gewest met 40 punten. Spelers waren Greet Aerts, Ann Blommaert, Hilde Brosens, Peggy Brosens, Els Goetschalckx, Denise Jansen, Igna Janssens, Anja Rentiens, Esther Van der Wielen, Diane Verstraeten en Greet Vervoort. Trainer: Ward Blommaert. Coaches: Erik De Meyer en Ward Blommaert.
  • Dames 3 eindigde tweedes in tweede gewest met 41 punten met Ann Horsten, Lies Huet, Lut Mertens, An Nooyens, Hilde Peeters, Leen Peeters, Marianne Roelen, Marleen Segers, Yolande Segers, Lucienne Van Akeren, Gerd Van den Kieboom en Greet Van der Flaas. Trainer/Coach was Raymond Willemsen.
  • Dames 4 eindigde achtes in tweede gewest met 33 punten met volgende jeugdploeg: Katrien Brosens, Ellen Geerts, Hann Goetschalckx, Kristin Jansen (tweede generatie bij de dames was ook een feit!), Leen Lanslots, Mieke Lanslots, Sara Mostmans, Gitte Snijders, An Sprangers en Kim Wouters (ook al tweede generatie na moeder Denise!). Trainer was Jan Reynaerts en coach Ingrid Jacobs.
  • Dames 5 eindigde derdes in derde gewest met 38 punten met Ann Daems, Annie Deckers, An Jacobs, An Janssen, Annita Jochems, Rie Van Alphen, Elly Van Den Kinschot, Magd Vermeiren, Suzanne Viskens. Trainer/coach was Erik De Meyer.
  • Dames 6 eindigde negendes in derde gewest met 30 punten met Andrea Braspenning, Hild Janssen, Mia Janssens, Carina Koyen, Tessy Lauryssen, Marie-Louise Michiels, Jeanne Pemen, May Pemen, Elisa Strijbos, Tessa Van Boxel, Lut Vermeiren en Nadine Verschueren. Trainer/Coach was Fons Jansen.
  • Dames 7 eindigde vierdes in derde gewest met 37 punten met May Govaerts, Kathleen Hermans, Annie Jansens, Sylvia Laurijssens, Greet Mertens, Heidi Soulliaert, Monique Van de Ven en Sim Vermeiren. Trainer/Coach was Lut Mertens.
  • Dames 8 eindigde tweedes in vierde gewest met Katrien Adams, Sofie De Bont, Tinne Oprins, An Van der Linden, Liesbeth Van der Linden, Sigrid Van Eersel, Ruth Van Looveren, Leen Verlinden en Evi Verschueren. Trainer-Coach was Raymond Willemsen.

Naast de seniorenploegen hadden wij nog de volgende jeugdploegen in het seizoen 95-96: Jongens C – Jongens D – Jongens E (tornooivorm) – Meisjes C1 – Meisjes C2 – Meisjes D1 – Meisjes D2 – Meisjes E1 – Meisjes E2 – Meisjes E (Tornooi).

Recreavol

De reden dat de club vooral in de breedte groeide had niet alleen te maken met de steeds betere jeugdwerking (Diane Verstraeten verdient hiervoor een extra vermelding), maar ook met het opdoeken van een uniek fenomeen in Hoogstraten: recreavol. In de jaren tachtig was namelijk een volledige recreatieve competitie uit de grond gestampt voor dames en heren. Op zijn hoogtepunt telde deze competitie liefst acht herenploegen en acht damesploegen! De beginjaren werden mee georganiseerd door de Gelmers, die ook de wedstrijden moesten leiden alsook de kantine openhouden. Later ging de leiding over naar enkele mensen buiten de club, maar door gebrek aan opvolging van deze voortrekkers stierf recreavol een zachte dood. De spelers en speelsters bleven echter op hun honger zitten. Zo kwam het dat bijna volledige recreatieve ploegen aansloten bij de club (vooral bij de dames), terwijl er ook een ploeg bijkwam die eerst ook recreatief in Merksplas had getraind (de ploeg van Lucienne Van Akeren en co…).

Moeilijke tijden: de splitsing

Het seizoen 95-96 was meteen het laatste voor de splitsing van de club. We gaan niet opnieuw een polemiek voeren over wat er allemaal is misgegaan in de onderlinge verhoudingen binnen de club en met het toenmalige bestuur. Feit is dat Dames 2 en Heren 6 samen met enkele jongeren uit Dames 4 een nieuwe club oprichtten in Hoogstraten, nl. HOVOC, dat in het seizoen 96-97 uitkwam met een damesploeg in tweede gewest en een herenploeg in vierde gewest. Het jaar daarop ging de volledige meisjesjeugd ook naar Hovoc zodat bij de Gelmers enkel nog een (zeer zwakke) Jongens B ploeg overbleef.

Iedereen bij de Gelmers (en ik denk bij Hovoc ook wel) wist dat het aanhouden van twee clubs in Hoogstraten onmogelijk was. De slag kwam in ieder geval hard aan, en gedurende enkele jaren was het eigenlijk wel crisis. Het aantal ploegen daalde drastisch en de pogingen om een jeugdwerking terug op poten te zetten begon pas nieuwe vormen aan te nemen met de nieuwe fusie in zicht.

Heren 1 zakte opnieuw naar derde provinciale na het wegvallen van enkele sterkhouders zoals Werner Cornelis, Jan Kesteloot, Luc Loodts  en Jan Reynaerts. Onder impuls van o.a. Henk Strijbos werd echter de poort van tweede provinciale opnieuw ingebeukt (met o.m. Bert Blommaert en Luc Peeters die terug werden gehaald naar hun moederclub). Met de hulp van ex-Rijkevoc werd intussen ook eerste provinciale bereikt (wat in de lange geschiedenis van de Gelmers nooit was gelukt) maar dan schrijven we reeds het begin van een nieuwe geschiedenis van de fusieclub Gelvoc!

Dames 1 die tot in eerste provinciale steeds uit eigen jeugd had kunnen putten, moest bij het afhaken van enkele speelsters noodgedwongen vreemd talent aantrekken. Dit lukte nog wel: met An Storms, Christel Van Dijck en Vicky Duchene als versterking werd in het seizoen 97-98 een mooie derde plaats behaald in eerste provinciale. Maar na het vertrek van deze drie speelsters en van Ilse Rombouts bleven slechts vier speelsters over om te spelen. Een plan om de volledige overblijvende jongerenploeg (toen nog dames 3) te integreren was hopeloos als men op voorhand wist dat slechts enkele jongeren een reële speelkans zouden kunnen krijgen in eerste provinciale.

Ontgoocheld over zoveel tegenslag  en helemaal gedesillusioneerd gaf het volledige bestuur met Willy Jacobs als voorzitter en Ann Vervoort als secretaris ontslag. Raymond Willemsen werd de nieuwe voorzitter en Wim Van Bergen secretaris. Besloten werd om geen damesploeg meer in te schrijven in provinciale, zodat onze tweede damesploeg Dames 1 werd vanaf het seizoen 98-99 met Lieve De Kinderen, Greet Druyts, Ann Horsten, Ann Janssen, Greet Mertens, Lut Mertens, Marleen Segers en Lucienne Van Akeren. Dames 2 bestond uit onze jongeren en Dames 3 en 4 waren de meer recreatieve ploegen. In het seizoen 98-99 hadden wij geen enkele jeugdploeg meer over. Daarom moest er ook dringend werk gemaakt worden van een nieuwe jeugdwerking (we kregen in ieder geval elk jaar zonder jeugdploeg een fikse boete) of moesten we fusioneren met een club die wel jeugd had, namelijk Hovoc. Er waren reeds in ’98 gesprekken aangaande een fusie, ook in ’99, maar uiteindelijk werd de fusie pas een feit in 2000. Naam van de nieuwe club: Volleybalclub De Gelmers Hoogstraten of afgekort Gelvoc met behoud van het stamnummer 1148. Hiermee eindigt de geschiedenis van de oude club De Gelmers en begint een nieuw tijdperk met hopelijk even goede herinneringen later  (bv. Bij het 40-jarig of 50-jarig bestaan van de club).

Voorzitters en bestuursleden

Verder willen we deze poging tot geschiedschrijving niet afsluiten zonder enkele andere belangrijke punten te benadrukken buiten de nuchtere data en cijfers. Een club kan maar groeien en bloeien als er mensen zijn die de kar trekken en die er echt voor gaan. In de hoop niemand te kwetsen die ik zou kunnen vergeten zijn (waarvoor op voorhand mijn oprechte verontschuldigingen), wil ik toch enkele personen die zeer veel hebben gedaan voor de Gelmers in de loop der jaren speciaal in het zonnetje zetten.

In de eerste plaats denken wij aan de voortrekkers van de club nl. de voorzitters en de secretarissen. In min of meer chronologische volgorde kregen wij achtereenvolgens als voorzitter: René Ooms, Mon Rigouts, opnieuw René Ooms, René Vervecken, Raymond Willemsen, Ward Blommaert, Willy Jacobs, en opnieuw Raymond Willemsen. Als secretaris noteerden wij Guy Goris, Willy Jacobs, Ward Blommaert, Greet Aerts, Erik De Meyer, Ludo Mertens, An Vervoort en Wim Van Bergen.
Daarnaast ware er de talrijke andere bestuursleden, zonder wie de Gelmers nooit de Gelmers zouden zijn geweest. We gaan hier trachten een opsomming te geven van de meeste andere bestuursleden, zonder evenwel de pretentie te hebben compleet te zijn:
Jos Leys, Staf Peerlinck, Sus en Michel Jansen, Michel Haseldonckx, Cis Vissers, Paul Mertens, Mark Van Gompel, Werner Geets, Leo Van Herck, Jan Schrijvers, Guy Luyckx, Paul Hendrickx, Jan Reynaerts, Wim Koyen, Ingrid en Lieve Jacobs, Ed Leys, Diane Verstraeten, Lucienne Van Akeren, Lieve De Kinderen, An Jacobs en Lut Martens.

Sponsors

Ook sponsoring werd belangrijker naarmate de club groter en groter werd. Het was duidelijk dat wij na enkele jaren niet meer rond kwamen met de 5000 Frank die we zomaar toegestopt kregen van René Ooms. De allereerste sponsors met reclame op trainings en truitjes waren Friswit (sponsor van de heren) en Het Kempisch Meubelmagazijn (sponsor van onze dames), die uiteraard een bijzondere plaats in ons hart zullen behouden. Later rees ons budget soms werkelijk de pan uit (tot twee miljoen BEF per jaar) en kwamen daar andere ploegsponsors bij (sommige voor één of twee seizoenen, anderen voor meer dan 10 jaar) zoals Marjo Sport, Van Herck Sport, Alma Sport, Halschoor, Garage Van Bergen, Frituur de Vrijheid, Café Patria, Supermarkt Quirijnen, Doms woongarnering, Pluimveeslachterij Herrijgers, Tegelgigant, Café De Gelmel, I Fratelli, Plafoneringswerken Jochems, Kapsalon Carina, Bouwonderneming Vermeiren, Argenta Spaarbank, HBK-Spaarbank, Cera, Bakkerij Schrijvers, Café Basine, Friswit Healthcare, Café ‘t Verschil, Makelaars Claessens en Partners, VGM (Mark Van Gompel), Pom Loi, en waarschijnlijk nog anderen die mij zo niet meer te binnenschieten. Daarnaast verdienen uiteraard ook de andere sponsors zoals schenkers van wedstrijdballen en publiciteit in het clubblad onze welgemeende dank.

Activiteiten

Ook het randgebeuren bij de Gelmers is zeker even het vermelden waard. Eerst en vooral de verschillende volleybaltornooien (vooral in openlucht) die massaal georganiseerd werden in de jaren 70 en 80. Ook de Gelmers organiseerden gedurende een vijftal jaren een openluchttornooi op de speelplaatsen van VITO Hoogstraten. Ambiance en warme soep (verstrekt door Jos Leys) waren er verzekerd. Als slotwedstrijd werden o.m. Ibis Kortrijk (toenmalig landskampioen) en Turnhout  70 (met alle vroegere vedetten) tegen mekaar in het harnas gegooid. Ook werden wij meermaals uitgenodigd op andere tornooien, zelfs in het buitenland. Zo draaiden de bezoeken aan het tornooi van Hannover (eerst met de Gelmers, later met spelers en speelsters van Rijkevoc) verder uit tot het zeer bekende internationale tornooi van Rijkevoc, elk jaar in het Spijker.
Later kwamen de Beach-tornooien meer in de picture, en ook de Gelmers onder de bezielende leiding van organisator Mark Van Gompel sprongen op de kar en organiseerden enkele jaren het zeer succesvolle Beach-tornooi in de Blauwbossen.

Het bedrijventornooi (onder impuls van Wim Van Bergen) is inmiddels ook reeds ingeburgerd. Maar het tornooi met de grootste traditie bij de Gelmers werd door Ward Blommaert uit de grond gestampt onder de naam Familietornooi, dat ook nu nog jaarlijks zeer succesrijk is. Spijtig dat bijvoorbeeld de Hollandse familie Poot het de laatste jaren laat afweten, maar legendarisch zijn de duels tussen de families Jansen (samen met Van Gompel uiteraard), Fransen, Blommaert en Peeters-Koyen om nog maar te zwijgen van de tientallen meer ‘recreatieve’ ploegen zoals Van Alphen en De Bondt…

Tot het randgebeuren mogen we zeker niet vergeten de volgende happenings te noemen: de verschillende georganiseerde bals, optredens met o.m. Desperated Company en fuiven om wat geld in het laatje te brengen, de deur-aan-deur-verkoop van o.m. inkomkaarten, steunkaarten, tombolabiljetten, truffels, fruitkorven en herfstwilde fazanten en konijnen ; onze verscheidene teerfeesten met warm en of koud buffet in allerlei lokalen gaande van De Wachtzaal aan de statie over The Disco-Bell, de Raboenizaal van het Spijker met demonstratie van schaapwollen vachten en dekens, over de zalen van de Pax en onze eigenste kantine tot en met het beruchte teerfeest bij Boer Mertens in Turnhout; onze oudejaarsvieringen met verzorgd buffet en leute en plezier tot in de vroege uurtjes, en niet te vergeten de verschillende kampioenenvieringen (dikwijls in meerdere schijfjes en meerdere vaatjes), alsook de gezellige babbel en nacommentaren bij een goeie pint in onze vroegere clublokalen (bij Staf Janssen, de Patria, de Gelmel) en/of in onze kantine. En al moeten wij veel betalen aan het Spijker voor deze kantine, zonder deze bron van inkomsten zouden het de Gelmers financieel nog moeilijker gehad hebben !

Aan alles komt een einde. Hopelijk nog lang niet aan onze  vernieuwde club, maar wel aan deze geschiedenis. Met nogmaals mijn verontschuldigingen voor eventuele foute data en namen, krijgt iedereen de liefste groeten van uw reporter ter plaatse …..

Willy Jacobs